Kiedy manager prowadzi rekrutację

czyli o pułapkach, w które sam wpada

PODCAST LiderUP | odcinek 6

Rekrutacja to nie jest techniczna czynność „do odhaczenia”. To jeden z najbardziej strategicznych momentów w roli lidera. Kiedy manager sam prowadzi rekrutację, bardzo szybko okazuje się, jak rozumie swoją rolę: czy buduje zespół świadomie, czy jedynie „łata dziury”. W 6. odcinku podcastu LiderUP! Sylwia Kłyczak pokazuje, że proces rekrutacyjny obnaża styl zarządzania, poziom samoświadomości i dojrzałość biznesową managera.
Bo rekrutacja to nie tylko wybór kandydata. To decyzja o tym, w jakim kierunku pójdzie zespół.

Iluzja komfortu, czyli szukasz podobnych do siebie

Managerowie bardzo często nieświadomie szukają ludzi podobnych do siebie. Takich, z którymi „dobrze się rozmawia”, którzy myślą podobnie, reagują podobnie, mają podobny temperament.
To daje krótkoterminowy komfort. Ale w dłuższej perspektywie zabija różnorodność i rozwój zespołu.
Rekrutacja nie powinna polegać na szukaniu klona. Powinna polegać na świadomym uzupełnianiu kompetencji. Jeśli lider jest wizjonerem to może potrzebować operacyjnego stabilizatora. Jeśli jest szybki i impulsywny może wsparciem dla niego będzie ktoś, kto zatrzyma go przy analizie.
Dojrzały manager rekrutuje nie dla swojego komfortu, lecz dla dobra organizacji.

Efekt pierwszego wrażenia, czyli pułapka emocji

Rekrutacja to proces silnie obciążony poznawczo. Pierwsze wrażenie, sympatia, sposób mówienia, podobne doświadczenia. To wszystko wpływa na decyzję bardziej, niż chcemy przyznać.
Managerowie często podejmują decyzję w pierwszych minutach rozmowy, a później tylko szukają argumentów, by ją potwierdzić. To klasyczny błąd poznawczy.

Dlatego profesjonalna rekrutacja wymaga struktury: jasnych kryteriów, przemyślanych pytań, oddzielenia faktów od interpretacji. Inaczej decyzję podejmuje emocja, nie strategia.

Brak jasnych kryteriów, czyli nie wiem, kogo naprawdę szukam

Jedną z największych pułapek jest rozpoczęcie rekrutacji bez precyzyjnie zdefiniowanego profilu kompetencyjnego. Manager mówi:
„szukam kogoś dobrego”,
„kogoś z doświadczeniem”,
„kogoś samodzielnego”.
Ale co to znaczy w praktyce? Jakie konkretne zachowania, jakie decyzje, jakie odpowiedzialności mają świadczyć o tej „samodzielności”?

Jeśli nie potrafisz opisać stanowiska w kategoriach efektów biznesowych, będziesz wybierać intuicyjnie. A intuicja bez danych bywa złudna.
Dobra rekrutacja zaczyna się długo przed pierwszą rozmową. Zaczyna się od strategicznego myślenia.

CV to nie wszystko

Doświadczenie zawodowe, znane marki w CV, imponujące projekty – to wszystko robi wrażenie. Ale rekrutacja managerska nie powinna kończyć się na historii zawodowej.
Kluczowe pytanie brzmi:
Jak ta osoba myśli?
Jak podejmuje decyzje?
Jak reaguje w kryzysie?
Jak buduje relacje?

Czasem kandydat ze „słabszym” CV wnosi większą dojrzałość, pokorę i gotowość do pracy zespołowej niż ktoś z imponującym portfolio.

Rekrutacja to nie konkurs na najbardziej błyszczące doświadczenie. To decyzja o tym, komu powierzasz wpływ.

Niedoszacowanie wdrożenia, czyli zatrudnion_ i niech radzi sobie sam

Wielu managerów uważa, że proces kończy się w momencie podpisania umowy. Tymczasem to dopiero początek.
Brak przemyślanego onboardingu sprawia, że nawet świetny kandydat może nie dowieźć oczekiwanych rezultatów. Nowy manager potrzebuje kontekstu, relacji, zrozumienia kultury organizacyjnej i jasnych oczekiwań.
Jeśli lider nie bierze odpowiedzialności za wdrożenie, przerzuca ciężar adaptacji wyłącznie na nową osobę. A to często prowadzi do frustracji po obu stronach.

„Niech HR kogoś znajdzie”, czyli ucieczka od odpowiedzialności

Wsparcie HR jest ogromnie ważne. Ale odpowiedzialność za decyzję rekrutacyjną zawsze ponosi manager.
Jeśli lider deleguje cały proces i nie angażuje się merytorycznie, ryzykuje, że otrzyma kandydata dopasowanego do formalnych kryteriów, ale nie do realnych wyzwań zespołu.
Rekrutacja to element przywództwa. To nie jest zadanie administracyjne. To strategiczna decyzja biznesowa.

Świadome decyzje zamiast przypadkowych wyborów

Największą pułapką nie jest pojedynczy błąd. Największą pułapką jest brak refleksji.
Jeśli po każdej rekrutacji nie analizujesz, co zadziałało, a co nie – nie rozwijasz swoich kompetencji jako lider.
Świadomy manager wie, że zatrudnianie ludzi to jedna z najważniejszych inwestycji w biznesie. I że każda decyzja personalna buduje, albo osłabia, przyszłość organizacji.

Bo kiedy manager prowadzi rekrutację, tak naprawdę buduje nie tylko zespół. Buduje swój własny standard przywództwa.